وجود کوه ها باعث ضخامت بخشهایی از پوستۀ زمین (شبیه میخ) و باعث استقرار پوستۀ زمین بر روی لایۀ زیرین شده و این یکی از مصادیق معجزه علمی است.
آیه 7 سوره نباء، يكی دیگر از مصادیق اعجاز علمي قرآن است.
وَ الْجِبَالَ أَوْتَادً؛
و آیا ما كوهها را [ چون ] ميخهايى [ قرار ندادیم؟]
قرآن، کوه ها را “ميخ زمین” معرفي میکند. کار میخ، دوختن دو چیز به هم و ایجاد ثُبات است.
به طور کلی زمین از سه لایۀ پوسته، گوشته و هسته تشکیل شده است. پوسته و قسمت جامد بالایی گوشته را “سنگ کره” میگوییم. ، لایۀ زیرین پوستۀ زمين حالت خمیری و نیمه مذاب دارد که به آن “خمیر کره” میگوئیم.
البته قسمت فوقانی خمیرکره، که با پوستۀ زمین مرتبط است، نسبت به قسمتهای دیگر خمیر کره نرمتر است. این به دلایل مختلفی از جمله فشار کمتر در قسمتهای بالاتر بستگی دارد.
پوستۀ زمین بر روی “خمیر کره” بنوعی شناور است و حرکت میکند. یکی از حرکت های پوستۀ زمین، حرکت قاره ای یا حرکت پوسته جامد زمین است.
خمیر کره یا استنوسفر (به انگلیسی: asthenosphere ) که بلافاصله در زیر سنگ کره قرار گرفته (بطوریکه اجازه میدهد قطعههای سنگکره در سطح زمین به آهستگی حرکت کنند) این لایه از ۱۰۰ کیلومتری تا ۳۵۰ کیلومتری عمق زمین ادامه دارد.
فصل 5 علوم تجربی نهم آموش پرورش ایران
سنگ کره بطور متوسط حدود ۱۰۰ کیلومتر ضخامت دارد بدین صورت که هرنقطه از پوسته که ارتفاع بیشتری از سطح دریا دارد بهمان نسبت فرورفتگی و عمق بیشتری در خمیر کره دارد.
یعنی در قسمت کوه ها بیشترین ضخامت و در بستر اقیانوسها کمترین ضخامت را داراست.
بر اساس آنچه ژرژ گاموف، دانشمند روسی می گوید «قسمت عمده هر کوهی زیر سطح زمین قرار دارد».
سرگذشت زمین، ص 126. رضایی 184
در مناطقی که کوه وجود دارد ضخامت پوسته بیشتر است و فرورفتگی را در لایۀ زیرین ایجاد کرده که بسان میخهایی در لایۀ زیرین فرو رفته است و لایۀ سطحی را به قسمتهای سفت تر در بخش گوشتۀ سخت زیرین دوخته است.
گوشته زیرین ، گوشته پایینی یا مزوسفر (به انگلیسی: Mesosphere ) منطقهای از درون زمین است که زیر خمیر کره و بالای هسته بیرونی واقع شدهاست. این منطقه ۳۵۰ کیلومتر زیر زمین آغاز میشود و تا ۲۹۰۰ کیلومتر زیر زمین افزایش مییابد. این لایه بزرگترین لایه کره زمین است.
اما اتفاق مبارکی که توسط این میخها رقم میخورد:
وَ أَلْقی فِی اَلْأَرْضِ رَواسِیَ أَنْ تَمِیدَ بِکُمْ؛ (نحل/15)
و در زمین کوههایی استوار افکند تا شما را نجنباند.
آیه فوق اشاره به ثبات زمین بواسطۀ وجود کوهها دارد.
همچنانکه حضرت علی 1 میفرماید:
و وَتَّدَ بالصُّخورِ مَيَدانَ أرضِهِ؛
و به وسيلۀ كوهها اضطراب و لرزش زمين را به آرامش تبديل كرد.
نهج البلاغة: الخطبة 1.
و در جاي ديگر ميفرمايد:
وَ عَدَّلَ حَرَكَاتِهَا بِالرَّاسِيَاتِ مِنْ جَلَامِيدِهَا وَ ذَوَاتِ الشَّنَاخِيبِ الشُّمِّ مِنْ صيَاخِيدِهَا فَسَكَنَتْ مِنَ الْمَيَدَانِ لِرُسُوبِ الْجِبَالِ فِي قِطَعِ أَدِيمِهَا وَ تَغَلْغُلِهَا مُتَسَرِّبَةً فِي جَوْبَاتِ خَيَاشِيمِهَا وَ رُكُوبِهَا أَعْنَاقَ سُهُولِ الْأَرَضِينَ وَ جَرَاثِيمِهَا؛
زمين را به كوههايى كه از صخره هاى عظيم و مرتفع فراهم آمده بود از لرزش نگه داشت. زمين از لرزش بايستاد، زيرا كوهها چون ميخها تا اعماق آن و در رخنه هاى آن فرو رفته و بر پستيها و بلنديهايش جاى گرفته بود.
نهج البلاغة، خطبة ٩١.
گفتیم یکی از حرکت های پوستۀ زمین، حرکت قاره ای است که باعث بوجود آمدن زلزله نیز می شود.
«زمین لرزه، لرزش ناگهانی سطح زمین به واسطه آزاد شدن انرژی (در قالب امواج لرزهای) ناشی از جابجایی صفحه های زمین ساختی (تکتونیکی) در امتداد گسل ها می باشد. پوسته زمین از قطعاتی تشکیل شده است که به آن ورقه یا صفحه می گویند. این ورقه ها در واقع بخش هایی از سنگ کره (لیتوسفر) هستند که بر روی سستکره حالت نیمه شناور دارند.»
اخذ از سایت پژوهشگاه بین المللی زلزله شناسی و مهندسی زلزله
آری؛ نکته اینجاست:
وجود “کوه ها = میخها” باعث ضخامت بخشهایی از پوستۀ زمین شده و جرم بیشتری را بخود اختصاص داده و همین جرم بیشتر باعث فرورفتگی بیشتر در لایۀ زیرین شده که مانند لنگرهایی باعث استقرار پوستۀ زمین بر روی لایۀ زیرین شده است. وجود این قطعات ضخیم، مانع از انتشار لرزه های پوسته به نقاط دیگر میشوند و همانگونه که وجود یک شیء سخت در حوض آب (مانند مجسمه در وسط حوض یا دیواره های حوض)، مانع از انتشار امواج به بقیه سطح آب حوض میشود، وجود کوه ها هم در میدان های زمینی مانع از انتشار زلزله به نقاط دیگر زمین میشوند.
بشر در ۱۴۰۰ سال پیش اینها را نمیدانست. نکته اینجاست که طی 1400 سال پیشرفت علمی بشر نه تنها کوچکترین ایرادی به مطالب قرآن وارد نشده، بلکه پرده از حقایق قرآنی برداشته شده است. و این یعنی قرآن از طرف موجود ناقص نیامده است بلکه از جانب “بی نقص” یعنی از جانب خدا آمده است.
نظرات کاربران